Design (παιδικό) Σπίτι

Μπορεί αρχικά να μην κάνει και την καλύτερη εντύπωση ο τίτλος του ποστ, αλλά περί αυτού ακριβώς πρόκειται:
λειτουργικό, minimal, ανακυκλώσιμο και, το πιο σημαντικό, λιτό. Με λίγα λόγια less is more.

Το ανακάλυψα στην ενότητα για παιδιά, στο ολοκαίνουργιο cartecoshop του -αστείρευτου στο ψάξιμο design και όχι μόνο stuff- φίλου μου Βασίλη. Ένα υπέροχο σπίτι που απλά το λάτρεψα για την αισθητική, την οικολογική του προέλευση και τον τρόπο που συναρμολογείται χωρίς να πετιέται Τ Ι Π Ο Τ Α. Και ακόμα περισσότερο επειδή σχεδιάστηκε από Έλληνα (We Design -Σέργιος Φωτιάδης).

Δείτε πως από μερικά πλακέ ανακυκλωμένα χαρτόνια, μπορείτε να "χτίσετε" με τα παιδιά σας ένα τόσο ξεχωριστό και λιτό σπίτι που θα το διακοσμήσουν όπως εκείνα θέλουν με τις ζωγραφιές τους και μέσα στο οποίο θα περνάνε το χρόνο τους. 

Μου θυμίζει τις κατασκευές που φτιάχναμε, μερικές δεκαετίες πίσω, στη γειτονιά που μεγάλωσα τότε που τα παιδιά μπορούσαν να τρέχουν ανενόχλητα στους δρόμους και να φτιάχνουν σπίτια από (καθαρά) χαρτόκουτα που τους έδιναν τα συνοικιακά μαγαζιά.

Αγαπώ το aurora craft για όλα όσα μου θύμισε και νοσταλγώ!

Ακολουθεί περιγραφή του Aurora Craft (σχεδιαστής: We design - Σέργιος Φωτιάδης):

Το Aurora Craft είναι ένα χαρτονένιο, ανακυκλώσιμο σπιτάκι για παιδιά. Το χαρτόνι που χρησιμοποιήθηκε είναι ανακυκλωμένο και δεν έχει λευκανθεί με χημικές ουσίες. Είναι σχεδιασμένο και κατασκευασμένο εξολοκλήρου στην Ελλάδα, με εγχώρια υλικά, και είναι πιστοποιημένο από τον ΕΛΟΤ με CE, για την ασφάλειά του. Έχει μία πόρτα και πολλά ανοίγματα για εξαερισμό και παιχνίδι. Ενδείκνυται για να καλλιεργήσουν τα παιδιά τις κινητικές τους δεξιότητες καθώς και την αισθητική τους καλλιέργεια, ζωγραφίζοντάς το και να δημιουργήσουν την δική τους «γωνιά» όπως εκείνα θέλουν. Ανακυκλώνεται εύκολα, ενώ η συσκευασία χρησιμοποιείται ως ένα από τα πέντε τμήματα του AURORA Craft, για να ελαχιστοποιηθεί το πεταμένο υλικό. Διαστάσεις Π 110 x B 110 x Y 115 εκ. Διαστάσεις συσκευασίας 87.5 x 74 x 6 εκ.

ΧΡΟΝΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ: 3-5 εργάσιμες ημέρες.

παντοτινοί Φίλοι

Το Φίλοι με Φ- κεφαλαίο.

Γιατί τους αξίζει. Γιατί είναι πλάι σου όποτε τους χρειάζεσαι.
Γιατί καταλαβαίνουν αυτό που αισθάνεσαι, χωρίς  να μιλήσεις.
Γιατί ξέρουν ότι ακόμα και αν δε μιλάνε μαζί σου 10 φορές τη μέρα στο τηλέφωνο, είσαι (και είναι) εκεί.
Γιατί δεν έχουν πει κακή κουβέντα για εσένα ακόμα και στις "κάτω" [down] στιγμές σου.
Γιατί ξέρεις ότι θα σου πούνε μόνο την αλήθεια σε αυτό που σου τριβελίζει το μυαλό.
Γιατί τους αγαπάς και σε αγαπάνε χωρίς να περιμένεις και να περιμένουν ανταλλάγματα (υλικά και μη).
Γιατί δεν έχει σημασία αν τους ξέρεις 1,2, 5 ή 10 χρόνια, ξέρεις ότι όποτε και να ήρθαν, ήρθαν για να μείνουν στη ζωή σου.
Γιατί σέβονται τις επιλογές σου ακόμα και αν αυτοί θα επέλεγαν κάτι διαφορετικό.
Γιατί στηρίζουν τις αποφάσεις σου με χαμόγελο, με χαρά και αγάπη, χωρίς γκρίνια και μεμψιμοιρία.
Γιατί όταν σου λένε "χρόνια σου πολλά", το εννοούν.
Γιατί στις σπάνιες στιγμές της ζωής σου, είναι πάντα εκεί να τις μοιραστούν μαζί σου.


...τα έγραψα όπως τα αισθάνθηκα. Ίσως να έγραφα και πολλά ακόμα "Γιατί" αλλά δεν έχουν σημασία. Σημασία έχει ότι είμαι τυχερή που έχω φίλους, αληθινούς, μοναδικούς, ξεχωριστούς.
Λίγους και καλούς.





υ.γ. αυτό το τραγούδι είναι αφιερωμένο σε εκείνους τους Φίλους (μου), από τα βάθη της καρδιάς μου με απέραντη ευγνωμοσύνη.

Ε γ ώ κι Ε σ ύ μαζί (και ηρεμία επιτέλους)...

Μετά από ένα πολύ κουραστικό και ψυχοφθόρο παιδικό πάρτυ, μία αντιδραστική συμμετοχή σε ανούσιες συζητήσεις -κουρασμένων/ μεσήλικων- μαμάδων που δεν έχουν αρχή και τέλος, μία βάφτιση με κρυφτούλι των μεν "καλεσμένων σε γεύμα μετά" και των δε (μη καλεσμένων σε γεύμα μετά!!!), και τέλος, με τον προβληματισμό -και των δυο μας- αν θα μοιάσουμε με όλους αυτούς που κ α θ ό λ ο υ δε μας άρεσαν και κ α θ ό λ ο υ δε θέλουμε να γίνουμε έτσι...

...στο αφιερώνω αγαπημένε μου... Εγώ κι εσύ μαζί, στο δικό μας κόσμο.




υ.γ. με αυτό το τραγούδι φτάσαμε στην εκκλησία τη νύχτα του γάμου μας που παραμένει μία από τις ομορφότερες της κοινής μας ζωής. Άσε τους άλλους να "κορνάρουν". Εμείς θα ξεχωρίζουμε...