10.08.11
με λίγα και αληθινά δάκρυα συγκίνησης στα μάτια
με μία ανεξήγητη απληστία ["θέλω κι άλλο, κι άλλο"]
με τα μάτια καρφωμένα σε μία οθόνη να βλέπω το πιο περίεργο πλάσμα του κόσμου και να μου μοιάζει κιόλας (!)
με σκέψεις που δε φανταζόμουν ποτέ ότι θα έκανα στη ζωή μου ["μπορεί να νοιάζομαι τόσο για ένα πλάσμα που δεν έχει καν γεννηθεί;"]
με μία απεριόριστη λαχτάρα να ευχαριστήσω το σύντροφο της ζωής μου που μου έδωσε την ευκαιρία να ζήσω αυτήν τη μέρα
με λίγο παραπάνω φόβο από χτες για το αύριο
με αισιοδοξία ότι η ζωή θα γίνει ακόμα πιο όμορφη από εδώ και πέρα κι ας είναι πιο δύσκολη
με την απορία "μα πως οι γυναίκες που ξέρω δε μου είχαν πει τίποτε για αυτά τα συναισθήματα;"
με απόλυτη τήρηση σιωπής κατά τη διάρκεια της εξέτασης, κάτι που δε συνηθίζω...
με λίγα και αληθινά δάκρυα συγκίνησης στα μάτια
με μία ανεξήγητη απληστία ["θέλω κι άλλο, κι άλλο"]
με την εξέταση β' επιπέδου στην 22η εβδομάδα
με τον πιο ευαίσθητο άντρα δίπλα μου να μου κρατάει το χέρι σφιχτά και να χαμογελάμε τα μάτια καρφωμένα σε μία οθόνη να βλέπω το πιο περίεργο πλάσμα του κόσμου και να μου μοιάζει κιόλας (!)
με σκέψεις που δε φανταζόμουν ποτέ ότι θα έκανα στη ζωή μου ["μπορεί να νοιάζομαι τόσο για ένα πλάσμα που δεν έχει καν γεννηθεί;"]
με μία απεριόριστη λαχτάρα να ευχαριστήσω το σύντροφο της ζωής μου που μου έδωσε την ευκαιρία να ζήσω αυτήν τη μέρα
με λίγο παραπάνω φόβο από χτες για το αύριο
με αισιοδοξία ότι η ζωή θα γίνει ακόμα πιο όμορφη από εδώ και πέρα κι ας είναι πιο δύσκολη
με την απορία "μα πως οι γυναίκες που ξέρω δε μου είχαν πει τίποτε για αυτά τα συναισθήματα;"
με απόλυτη τήρηση σιωπής κατά τη διάρκεια της εξέτασης, κάτι που δε συνηθίζω...
με τη λαχτάρα να περάσουν και οι υπόλοιπες εβδομάδες όσο γρήγορα πέρασε το πρώτο μισό και να τον αγκαλιάσουμε λίγο πριν τα Χριστούγεννα, πλάι στο πρώτο δέντρο που θα στολίσω μετά από πολλά χρόνια...
Καλό βράδυ μετά από μία ημέρα που θα θυμάμαι για πάντα και με την ευχή όλες οι γυναίκες που θέλουν να γίνουν μητέρες να το καταφέρουν ακόμα και μετά τα 35+.
